Fragmenty książki
PROGRAM SZKOLENIA
WPROWADZENIE
Zanim przejdziemy do omówienia poszczególnych działów, należy na początku wspomnieć o dystansach jakie występują w walce.
Rozróżniamy trzy zasadnicze dystanse:
Dystans jest to odległość jaką walczący musi pokonać aby zadać cios lub kopnięcie po zrobieniu kroku w przód. Dystans ten pozwala na lepszą kontrolę walki z możliwością zadawania krótkich serii ciosów lub kopnięć. Półdystans odległość ta pozwala, bez przemieszczania się, na zadawanie ciosów i kopnięć oraz wykonywanie chwytów. W dystansie tym walka powinna być prowadzona w formie ciągłej, rytmicznej z możliwością zwiększenia lub zmniejszenia dystansu. Zwarcie jest sytuacją, w której przeciwnicy przylegają do siebie bez możliwości zadawania skutecznych ciosów.
W zwarciu stosujemy techniki rzutów, dźwigni i duszeń,
a także (jeżeli jest to możliwe) krótkie ciosy i kopnięcia. Walkę w tym dystansie prowadzimy aż do rozstrzygnięcia
lub zmiany dystansu.
Walka prowadzona zgodnie z zasadami Modern Ju-Jitsu toczy się
w dystansie z chwilowymi przejściami do półdystansu. Do
stosujemy jedną postawę zaczepno-obronną JIGOTAI stosowaną
w trzech wariantach:
JIGOHONTAI - postawa równoległa
MIGI-JIGOTAI - postawa prawa
HIDARI-JIGOTAI - postawa lewa
Każdy ćwiczący powinien poznać wszystkie postawy
i umiejętnie wykorzystywać je w walce jednocześnie wybierając
i dostosowując do własnych potrzeb prawą lub lewą postawę walki,
w zależności czy ćwiczący jest prawo lub lewo ręczny. Właściwe dobranie odpowiedniej postawy pozwoli mu ręką i nogą wiodącą
na lepsze stosowanie zasłon i bloków oraz wyprowadzenie silniejszych ciosów i kopnięć.
DZIAŁ II.
PORUSZANIE SIĘ (SHINTAI)
Bardzo ważnym czynnikiem ataku i obrony jest prawidłowe poruszanie się. Poruszać się można stojąc, leżąc, ewentualnie przechodząc z postawy stojącej do leżącej lub odwrotnie.
W postawie stojąc poruszamy się stosując:
- krok w przód, w tył i na boki,
- zmianę pozycji,
- zwrot w prawo lub w lewo,
- zejścia prawo-skos, lewo-skos i w dół,
- odejście w tył (odskok),
- rotację w prawo i w lewo,
- obroty w prawo i w lewo, a także chodzenie w zwarciu krokiem dostawnym i przestawnym.
DZIAŁ III.
PADY I PRZEWROTY (UKEMI-WAZA)
Poruszając się nie możemy zapomnieć o skutecznym upadaniu i przemieszczaniu się. Znajomość padów przydaje się nie tylko przy upadku po rzucie, lecz w połączeniu z przewrotami ma duże zastosowanie w momentach zachwiań lub potknięć. Dobra znajomość padów i przewrotów chroni zawodnika przed częstymi kontuzjami.
DZIAŁ IV.
BLOKI (UKE-WAZA)
Stosowanie bloków jest jedną z najistotniejszych części składowych walki. Łączenie ich z zejściami, unikami itp. (poruszaniem się) pozwala na łatwiejsze i skuteczniejsze jej prowadzenie. Bloki stosujemy ręczne i nożne, przeciwko atakom ręcznym lub nożnym. Mogą być twarde (kontrujące) lub występować jako miękkie (zbicia). Dzięki stosowaniu bloków uzyskujemy korzystne dla nas przejście
do walki w zwarciu.
DZIAŁ V.
UDERZENIA I KOPNIĘCIA (ATEMI-WAZA)
Stosując się do zasady, że zadając ciosy znajdujemy się
w dystansie lub półdystansie, przyjmując lewą lub prawą pozycję walki (właściwą dla ćwiczącego), techniki szybkich uderzeń lub kopnięć wykonuje się inaczej na prawą i lewą stronę. Techniki zadawane kończynami przednimi (np. lewa ręka i lewa noga) traktowane są jako zaczepne, służąc do zmylenia przeciwnika i przygotowania właściwego ataku. Natomiast techniki
DZIAŁ VI.
RZUTY (NAGE-WAZA)
Rzuty mają zastosowanie podczas walki w zwarciu jako techniki ataku, techniki uzupełniające lub techniki obrony (po założeniu przez przeciwnika chwytów, obchytów lub innych obezwładnień).
Rzuty dzielimy w następujący sposób:
- biodrowe,
- plecowe,
- poświęcenia,
- nożne (w tym podcięcia),
- na dźwigniach.
Ucząc się rzutów musimy pamiętać o wcześniejszym opanowaniu odpowiedniego chwytu oraz wychyleń. Przechodząc
do realizacji rzutu należy najpierw wielokrotnie powtórzyć (przećwiczyć) samo wejście do danego rzutu. Trzeba też pamiętać, że techniki w większości wykonujemy przy minimalnym użyciu własnej siły (wykorzystując atak przeciwnika) wykonując odpowiednie wychylenia i wchodząc własnym ciałem w sposób techniczny do rzutu.
DZIAŁ VII.
TRZYMANIA (OSAEKOMI-WAZA)
Trzymania jako techniki unieruchomień mają zastosowanie przede wszystkim w sparingach treningowych oraz w rywalizacji sportowej młodzików. W walce realnej nie stosujemy trzymań w formie przedstawionej w tym dziale.
DZIAŁ XIII.
WALKA REALNA (KUMITE)
Dział ten nazwany umownie walką realną zawiera trzy podrozdziały:
1. Walkę w zmiennej sytuacji zagrożenia, w której kształtuje się szybkość reakcji, spostrzegawczość oraz dokładność wykonywanych technik.
2. Współdziałanie w obezwładnieniu jednego przeciwnika, polegające na umiejętnej współpracy dwóch osób w unieruchomieniu jednego, agresywnego przeciwnika.
3. Walkę sparingową - jest to walka kontaktowa pozwalająca na przełamanie strachu w walce z jednym przeciwnikiem.
DZIAŁ XIV.
NARZĘDZIA
W programie szkolenia narzędzia odgrywają znaczącą rolę. Są wykorzystywane w formie ataku i obrony, w postaci: pałki,
|
logowanie
